فائض مىشود زيرا كه هيچ مسامحه و معطّلى و درنگى از آنسوى نيست . و هراندازه كه قابل ، وسعتش بيشتر و اشتهايش فزونتر گردد ، حقايق و معارف فراتر و فراوانتر بر او فايض مىشود : « يا من لا تزيده كثرة العطاء إلّا جودا و كرما » « 1 » و همينگونه اقرأ و ارقا ، بخوان و بالا برو . توقّف نكن كه بفرموده حضرت وصى امير المؤمنين امام على عليه السّلام : « مغبون من ساوى يوماه » ؛ اگر كسى دو روزش برابر باشد مغبون است . اين مغبون مشتق از غبن - بفتح غين و باء - است كه به معنى ضرر معنوى است كه ضرر در عقل و علم و فكر و رأى است ، نه از غبن - به فتح غين و سكون باء - كه به معنى ضرر مادّى در مال و سنگ و گل است . در نصاب الصبيان خوانده‌ايم كه : « غبن در زرها زيانست و غبن در رأيها » . و اين روز به معنى روز متعارف در نزد ما نيست ، روز : ظهور و بروز اشياء است ؛ إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ . * « 2 » آرى اگر كسى دو وقتش يكسان باشد در راه تكامل انسانى ضرر كرده است و دنبال افتاده است . عزم و همّت بر اين باشد كه : مرا تا جان بود در تن بكوشم * مگر از جام او يك ذرّه نوشم شايسته است سخنى از سيد بن طاوس كه بفرموده بعضى از مشايخ ما از كمّل بوده است به عرض برسانم : آن جناب در كتاب

--> ( 1 ) . دعاى افتتاح . ( 2 ) . اعراف / 54